เกิดมาก็เจอกับขนมเข่ง เห็นขนมเข่งมากมายวางเรียงเต็มบ้าน เป็นแบบนี้ทุกปี จำไม่ได้ว่าเลิกทำไปตั้งแต่เมื่อไร สมัยเมื่อเป็นเด็ก ย้อนกลับไปเมื่อราว 30 กว่าปีก่อน พอใกล้ถึงวันตรุษจีนที่ไรที่บ้านจะมีการทำขนมเข่ง เพื่อนำไปแจก มีทั้งคนแถวบ้าน และก็ลูกค้า ซึ่งจะต้องเตรียมการกันก่อนโดยจะเริ่มทำกันก่อนวันตรุษจีนหลายวัน โดยมีป๊า(พ่อ)เป็นโต้โผใหญ่ ส่วนพวกเด็กเล็ก ๆ ก็เป็นลูกมือ ทำกันอย่างสนุกสนาน สมัยนั้นไม่สะดวกสบายเท่ากับสมัยนี้ เริ่มตั้งแต่ต้องไปหาซื้อข้าวเหนียว (ข้าวเหนียวที่ยังไม่ได้นึ่ง) จากนั้นพวกเราก็จะตามป๊าไปโรงทำขนมซึ่งอยู่ไม่ไกลจากบ้านซักเท่าไหร่ (ปัจจุบันโรงทำขนมเจ้านี้ไม่มีแล้ว) นำข้าวเหนียวไปโม่ให้กลายเป็นแป้ง โมหินจะมีลักษณะดังภาพ แต่สมััยนั้นดีหน่อย ติดมอเตอร์ ทำให้บดข้าวเหนียวให้เป็นแป้งได้ไว เวลาโมจะต้
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjZmu112wp-fQZTNzYStIZ9d_Wc-ly9lOOYBLC-bucVBQuErUfbj_NzQnGzd5yMfnMg7aN150ml47POyc3SBiTARhlpb2wnpVwhclonKgsQluDlR_yZ7sFwIAMOncMpXExARaMDdMkgjd0/s400/keng01.png)
จากนั้นป๊าก็จะนำเอากาละมัง (สมัยนั้นกาละมังจะเป็นอะลูมิเนียมใบใหญ่) นำแป้งข้าวเหนียวที่โม่เตรียมไว้ตั้งแต่เมื่อคืนมาใส่ สำหรับส่วนผสมการทำนอกจากแป้งข้าวเหนียวก็จะมี แป้งมัน กับน้ำตาลทรายขาว เราก็เริ่มเทน้ำตาลทรายขาวลงไป ป๊าก็จะคอยนวดแป้งซึ่งเปียกน้ำหมาด ๆ สักพักแป้งที่ผสมกับน้ำตาลก็เริ่มเหลว ระหว่างนั้นป๊าก็จะกวนไปชิมไป ว่าหวานพอดีหรือยัง (ไม่มีการตวงส่วนผสมใด ๆ ทั้งสิ้น) จนได้ที่ แล้วก็ใส่แป้งมัน (ใส่ไม่ต้องมาก) ตอนนั้นก็สงสัย เลยถามป๊าว่าใส่เพื่ออะไร ป๊าก็ตอบมาว่า เพื่อให้ขนมเหนียว นุ่ม ซึ่งก็เป็นจริง เพราะ พอถึงวันตรุษจีนทีไรหมดทุกที บางคนมาขอหรือจองก่อนวันแจกก็มี
หลังจากนว
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgK4wMIe4B7Tq6BgEK_xITs9doMzxuMGqhSks6MINrzCyWEhcKYTT9u0ywtDKLwa40N5r3wfklyolVibl9SHWUViZ75_MHILsvhBpZZFgrPtwAvaSGTVWIuoqnat7RDYRTck90H7Y7-ZW4/s400/keng02.png)
ต่อมาต้องนำขนมไปนึ่ง การทำขนมเป็นจำนวนมากคงใช้เตาแก๊ส และซึ็งนึ่งแบบทำครัวตามบ้านคงไม่ทันกิน ที่บ้านก็จะมีกระทะใบใหญ่มาก ๆ เส้นผ่าศูนย์กลางเมตรนึงได้มั้ง พวกเราก็จะหาหินก้อนใหญ่ ๆ มาวางรองกระทะ แล้วก็ใช้ไม้เป็นเชื้อเพลิง เวลาทำก็จะใส่น้ำลงในกระทะ หาไม้มาขัดกันเป็นฐานวางขนม จากนั้นก็จะมีไม้ไผ่สานเป็นวงกลมใหญ่ ๆ เหมือนฝาปิดเข่งฝักมารองจากนั้นก็นำขนมเข่งมาเรียงกันจนเต็ม แล้วก็วางไม้ไผ่สาานวงกลมใหญ่ ๆ ซ้อนไป แล้ววางเข่งขนมไปเป็นชั้น ๆ สูงเกือบ 10 ชั้น จากนั้นก็นำฝาซึ้งยักษ์ สมัยนั้นต้องเรียกว่ายักษ์ เพราะตอนเด็ก ๆ เวลาเล่นซ่อนแอบก็จะเข้าไปแอบอยู่ในนี้ได้อย่างสบาย นำมาครอบขนมไว้เพื่อนึ่งขนมให้สุก
เวลานึงขนมก็จะมีเทคนิคในการนึ่ง โดยผู้เขียนจะเป็นคนคอยควบคุมเวลา สมัยนั้นคงไม่ต้องหานาฬิกาปลุกแบบสมัยนี้ วิธีการของเราก็คือ ใช้ธูป แทนนาฬิกาปลุก ก็ทำการจะธูป แล้วปักไว้ข้าง ๆ เตา เวลาคนเดินไปเดินมาหรือมาที่บ้านก็จะถามว่าจุดไว้บูชาขนมเหรอ เราก็แกล้งตอบว่าใช่ จะให้ขนมอร่อยก็ต้องบูชาขนม แต่จริง ๆ แล้ว มันคือนาฬิกาจับเวลา เวลานึ่งเราก็คอยดูน้ำอย่าให้น้ำแห้งจากกระทะ แล้วก็ดูธูปว่าหมดหรือยัง รอจนธูปหมด พอหมด + อีกสัก 5 นาทีก็นำขนมขึ้นจากเตาได้เลย ขนมก็สุกเรียบร้อย หอมน่ากิน
แต่ยังไม่หมดแค่นั้น เราก็ต้องยกขนมออกมาจากเตา เอาออกจากถ้วย มาเรียงต่อ ๆ กัน แล้วก็นำขนมไปนึ่งต่อ การนึ่งครั้งใหม่ต้องเทน้ำที่นึ่งเก่าออกให้หมดแล้วใส่น้ำใหม่เข้าไปไม่งั้นขนมล๊อตใหม่จะสีเหลืองไม่น่ารับประทาน เราทำกันอย่างนี้กันทั้งวัน ๆ เลย ตั้งแต่เช้ายันมืด เคยนับขนมที่ทำได้ ปี ๆ นึงเป็นพันเข่ง เมื่อนึ่งขนมเสร็จ ขั้นตอนต่อมา ก็คือแต้มจุดสี ก็ไปนำสีผสมอาหารสีแดงมาผสมน้ำ แล้วก็นำตะเกียบมาจุ่มแล้วจิ้มลงบนขนม
ส่วนจะจิ้ม กี่จุดก็ตามสะดวก แรก ๆ สนุก จิ้ม สามจุด ไป ๆ เหลือจุดเดียว เพราะเมื่อย จุดสีมิได้บ่งบอกอะไรหรอกเพราะสมัยนั้นยังไม่มีขนมเข่งหน้ามะพร้าว หน้า ... จิปาถะเหมือนสมัยนี้
ขนมเข่งเป็นขนมที่ไม่หมดอายุง่ายๆ เก็บกันได้เป็นเดือน ๆ หลายครั้งที่ทำก็เก็บส่วนหนึ่งไว้กิน ด้วยความเบื่อมาก ๆ ไม่มีใครกินเลย คาไว้ในบ้านเป็นเดือน ๆ จนราขึ้น สมัยนั้นราไม่เป็นอัตราย ถ้าเป็นปานี้คงไม่มาเขียนบทความนี้ได้หรอก อิๆๆ เวลาหิวหาอะไรกินไม่ได้ก็ใช้ขนมเข่งนี่แหละ หลังจากที่เก็บไว้หลายเดือนลักษณะของขนมจะแข็งโป้กปาหัวแตกได้เลย เราก็ต้องเอาเข่งใบตองออก แล้วล้างน้ำเอาราที่ขึ้นออกให้หมด จากนั้นก็หามีดอีโต้ใหญ่ ๆ มาหั่นให้เป็นชิ้น ๆ บาง ๆ หน่อย แล้วนำขนมนั้นไปทอดกับน้ำมัน กินแสนอร่อย วันใดเจอไข่อยู่ในครัวก็เอาขนมเข่งมาชุบไข่ทอด อร่อยไปทั้งวัน
เวลาเลยมาหลายสิบปี เราก็ทำขนมกันเป็นสิบปี จนจำไม่ได้ว่าเราเลิกทำกันตอนไหน คงเป็นเพราะบ้านเมืองเจริญขึ้น ในกรุงเทพฯ จะหาที่จุดเตาใหญ่ ๆ เอาไม้มาทำฟืนคงยาก แล้วก็เลิกทำไปในที่สุด
ตรุษจีนนี้อย่าลืมหาขนมเข่งมากินสักเข่งน่ะ....
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น